Βροχή
Μυριζώ τη βροχή στο έδαφος
Ναι αγαπητέ μου αποστολέα
Ο αγγελιοφορός του ουρανού
Κατέφθασε
Η βροχή
Καθαρίσαμε από τη βρωμία
επιφανειακά τουλάχιστον
αλλά όλα πλέον μου φαίνεται πιο καθαρά
νερό.νερό.νερό
εσύ που μας εξάγνισες
επαναφορτίστικα
τα κατάφερες επιτέλους
μετά από τόσο καιρό τα κατάφερες
Βλέπω
αγαπητέ μου αποστολέα
βλέπω
αλλά σε εμένα ήρθες για συμβουλή
Δεν ξέρω
Δεν νομίζω ότι μπορώ να βοηθήσω
είμαι τόσο κουρασμένη
έγειρα λιγο
χωρίς να κοιμάμαι
σε παρατηρούσε με την άκρη του ματιού μου
εντυπώσεις?
Δεν μου αρέσει να μιλάω πία
ένα ψεμά?
ίσως
Απόψε
είναι κενή η νύχτα πάλι
και θυμάμαι
κοιμήθηκες δίπλα μου μια φορά
αλλά δεν μου ανήκεις παντοτινά
ούτε μια στιγμή, βασικά
Πάντως είμαι σίγουρη ότι υπάρχει
κάτι που μπορώ να ονειρευτώ
όταν κλείσουν τα βλεφαρά μου
Ναι αγαπητέ μου αποστολέα
κουράστηκα
με πόνεσες
μου έλειψες
το νερό της ληθής θα με λυτρώσει
μια ιδέα
ένα όνειρο
|poetry by Danae|
Friday, October 26, 2007
Γράμματα
Posted by
Madame__Danae_
at
8:26 AM
Subscribe to:
Post Comments (Atom)

0 comments:
Post a Comment