κανε κοπυ πεηστ να το σβησω!

Iστορια τησ φωτογραφικής μηχανής



--> Camera obsura


Γύρω στο 310 π.Χ. Ο Αριστοτέλης περιεγράψε τον τρόπο που λειτουργεί η απλούστερη φωτογραφική μηχανή, η γνωστή ως camera obscura.
Πρώτη φωτογραφική μηχανή, θεωρείται ένα σκοτεινό δωμάτιο, ή κουτί που στη μία άκρη διαθέτει μια γυαλιστερή επιφάνεια και στην απέναντι άκρη μία πολύ μικρή

οπή. Σε μία τέτοια κατασκευή, οι ακτίνες του φωτός διαδίδονται μέσα από την οπή και σχηματίζουν πάνω στην επιφάνεια ένα είδωλο των αντικειμένων έξω από το

δωμάτιο ή κουτί.


Το 1000 μ.Χ. Ο Άραβας σοφός Αλχαζέν, μεταφράζει την περιγραφή της μηχανής του Αριστοτέλη στη γλώσσα του, αλλά πιθανότατα η camera obsura, είχε ήδη

ανακαλυφθει απο τους αρχαίους Αιγύπτιους.camera obscura ήταν η πρώτη μεταφερόμενη φωτογραφική κατασκευή. Δεν μπορούμε να την πούμε ακριβώς φωτογραφική

μηχανή, γιατί δεν διέθετε φιλμ και φακό. Ο Λεονάρντο ντα Βίντσι, γνώριζε και πιθανότατα χρησιμοποιούσε τις δυνατότητες αυτής της κατασκευής. Στους αιώνες

που ακολούθησαν αρκετοί ασχολήθηκαν με τη λειτουργία της. Στα 1550 είχε συντελεστεί μια σημαντική τροποποίηση της camera obscura και συγκεκριμένα η προσθήκη

ενός κοίλου φακού στην οπή εισόδου του φωτός, από τον Girolamo Gardano. 'Ετσι το 1558 ο Giovanni della Porta είναι ίσως ο πρώτος που συνιστά τη χρήση μιας

ανάλογης φορητής συσκευής στους ζωγράφους για σχεδίαση πορτραίτων και τοπίων. Το 1568 ο Daniello Barbaro επινόησε επιπλέον ένα είδος διαφράγματος που

επέτρεπε την εστίαση της εικόνας, ενώ το 1636 ο Daniel Schwenter εφεύρε ένα σύστημα πολλαπλών φακών, διαφορετικών εστιακών αποστάσεων, πρόδρομο του σημερινού

zoom. 'Ετσι, σταδιακά ξεκινήσαν προσπάθειες για τη μόνιμη αποτύπωση εικόνας.

---> χημική φωτογραφία



Έχουμε την πρώτη μηχανή με μεταβλητή εστιακή απόσταση και καθρέπτη αναστροφής της εικόνας, πατέντα του Γιόχαν Στουρμ, Γερμανού μαθηματικού. Μετά τα πράγματα

δείχνουν ότι φωτομηχανικά λίγα πράγματα μπορούν να γίνουν ακόμη, χρειάζεται και η χημεία. Μέχρι την εμφάνιση της δαγεροτυπίας οι μηχανές αυτές

χρησιμοποιούσαν απλό χαρτί, πάνω στο οποίο σκιτσάριζαν το είδωλο. Πολλοί ζωγράφοι βρήκαν την κατασκευή αυτή πολύτιμη στο να σχεδιάζουν με ακρίβεια εικόνες με

προοπτική και τοπία. Είναι απορίας άξιο, γιατί αργότερα μερικοί από αυτούς δεν δέχονταν τη φωτογραφία σαν μορφή τέχνης. Αργότερα, το 1725Ένας ακόμη

ερευνητής, ο Γερμανός Ιωάννης Σουλτζ, κατάφερε να πάρει μια εφήμερη φωτογραφία χρησιμοποιώντας άλατα αργύρου, που άφηνε να εκτεθούν στο φως του ήλιου.


Στις αρχές του 19ου αιώνα Ο Σερ Γουίλιαμ Χέρσελ ανακαλύπτει την υπέρυθρη ακτινοβολία. Σήμερα έχουμε και το υπέρυθρο φιλμ που δίνει φωτογραφίες με

βάση τον υπέρυθρο φωτισμό, γι' αυτό και τα αποτελέσματα είναι διαφορετικά από αυτό που βλέπει το μάτι, προκαλώντας έκπληξη.
Επίσης το 1802 Οι Ντάουι και Γουέντζγουντ καταφέρνουν να εκτυπώσουν περιγράμματα διαφόρων αντικειμένων, χωρίς τη χρήση φωτογραφικής μηχανής ή μηχανής

εκτύπωσης. Τα είδωλα αυτά δεν μπορούν ακόμη να τα σταθεροποιήσουν με τη στερέωση που θα ανακαλυφθεί λίγα χρόνια αργότερα. Το 1816,Ο Nicephore Niepce το 1816

πραγματοποίησε την λήψη της πρώτης φωτογραφίας, ήταν η πρώτη εικόνα φύσης και έγινε γνωστή με τον τίτλο θεά από το παράθυρο του . Ο ίδιος την ονόμασε

“retinas“ (Αμφιβληστροειδείς χιτώνας ματιού)
Ήταν ένα αρνητικό και η εικόνα εξαφανίστηκε επειδή στο φως της ημέρας γίνεται απολύτως μαύρο.
Ο Σερ Τζον Χέρσελ χρησιμοποίησε το υποσουλφίτ και πετυχαίνει να σταθεροποιήσει το είδωλο. Η πραγματική εφαρμογή όμως της χρήσης αυτής θα έρθει αργότερα

(1839).


Ο Nicephore Niepce το 1826 είναι ο πρώτος που κατάφερε να καταγράψει εικόνες με τη βοήθεια του φωτός και να τις διατηρεί. Η πρώτη φωτογραφία του στην

ιστορία χρειάστηκε χρόνο έκθεσης οκτώ ωρών, διάστημα όπου, όπως ήταν φυσικό, ο ήλιος έκανε την καθημερινή του βόλτα στον ουρανό. Ο πρώτος αυτός φωτογράφος

πέθανε σαν όλους τους πρωτοπόρους, φτωχός και άγνωστος. Το έτος 1826 παρόλαυτα ειναι ιδιαιέτερα σημαντικο για την φωτογραφια . Οι μέθοδός του ονομάστηκε

ηλιογραφία. Παράλληλα, ο Daguerre , αλληλογραφεί με τον Νιέπς και αναπτύσσει και αυτός τη μέθοδό του, που μας έδωσε τις θαυμάσιες δαγεροτυπίες .


ΤΟ 1829, ο Niepce και ο Daguerre υπογράφουν ένα συμβόλαιο συνεργασίας και αρχίζουν να ενημερώνουν ο ένας τον άλλον για την πρόοδό τους πάνω στη

φωτογραφία. Το 1833, Ο William Fox Talbot στην Αγγλία ήταν ακόμη ένας ανήσυχος μαθηματικός, που είχε τις ίδιες ιδέες με τον Daguerre και τον Niepce,

αλλά αγνοούσε τι είχαν καταφέρει. Κατάφερε να πάρει αρνητικές φωτογραφίες σε χαρτί και να τις σταθεροποιήσει. 'Eτσι, Η πρώτη αρνητική φωτογραφία του Tablot

σε χαρτί, το παράθυρο του σπιτιού του, ήταν γεγονός.
Ο Νταγκέρ χρησιμοποιήσε το θαλασσινό αλάτι για να στερεώνει (σταθεροποιεί) τις δαγεροτυπίες του (1837)



Το 1839, ήταν η χρονιά δημοσιοποίησης της εφεύρεσης της φωτογραφίας στη Γαλλία. Η Ακαδημία των Επιστημών αναγνωρίζει επίσημα τη μέθοδο του Daguerre.

Ένας ακόμη Γάλλος, δημόσιος υπάλληλος,Hippolyte Bayard, κατάφερε να παίρνει θετικές φωτογραφίες σε χαρτί και να παρουσιάσει την πρώτη φωτογραφική έκθεση.

Τότε τραβήχτηκαν Οι πρώτες φωτογραφίες του φεγγαριού. Ο John William Draper αποτυπώνει πρώτη φορά σε φωτογραφία το φεγγάρι.



Ο Γουόλκοτ άνοιξε το 1840,το πρώτο φωτογραφείο στη Νέα Υόρκη για φωτογράφηση πορτρέτων. Σχεδιάζεται ο πρώτος φωτογραφικός φακός που έγινε με

μαθηματικούς τύπους και κατασκευάστηκε λίγο αργότερα από τον Βοϊκτλάιντερ. Το 1841, Ο John Herschel ανακαλύπτει την κυανοτυπία στην Αγγλία. Η κυανοτυπία

βασίζεται στην αναγωγή αλάτων σιδήρου. Με την επίδραση της UV ακτινοβολίας ο σιδηροκυανιούχος σίδηρος αντιδρά, σκληραίνει και αποκτά αυτό το χαρακτηριστικό

κυανό χρώμα, που όπως είπαμε δίνει και το όνομά του στη μέθοδο. Ταυτόχρονα, Ο Tamblot είχε τελειοποιήσει την εφεύρεσή του, οι χρόνοι έκθεσης ήταν περίπου 30

δευτερόλεπτα και μπορούσε να βγάλει ανάτυπα ξαναφωτογραφίζοντας την πρώτη αρνητική φωτογραφία. Ο Tablot αποκτά την ευρεσιτεχνία της φωτογραφικής μεθόδου του

αρνητικό/θετικό πάνω σε χαρτιά ιωδιούχου αργύρου. Την πατέντα του ονομάζει καλοτυπία, από το ελληνικό κάλλος, που σημαίνει ομορφιά.



Τέσσερα χρόνια μετά την αναγνώριση της εφεύρεσης της φωτογραφίας στη Γαλλία, εμφανίστηκε και στην Αγγλία ένας σημαντικός φωτογράφος, ο Hill . Οι

φωτογραφίες του είναι έργα απίστευτης ομορφιάς, τα οποία ακόμη και σήμερα θεωρούνται αξεπέραστα.
Την ίδια χρονία εξέδωσε και ο Tablot το πρώτο του βιβλίο με φωτογραφίες. To, 1846 Ο Γάλλος, χημικός, Λουδοβίκος Μενάρ, ανακάλυψε ότι η νιτρική κυτταρίνη,

όταν διαλυόταν σε μίγμα οινοπνεύματος και αιθέρα, έδινε ένα κολλώδες υγρό. Αυτό, όταν στέγνωνε γινόταν μια σκληρή, άχρωμη και διάφανη ουσία, το γνωστό ως

κολλόδιο. Στην αρχή χρησιμοποιήθηκε στη χειρουργική.
Ενω το 1847, έχουμε την πρώτη πλάκα , το πρώτο αρνητικό φιλμ σε τζάμι. Παρουσιάστηκε στη Γαλλική Ακαδημία Επιστημών, από τον Άμπελ Νιέπς, εξάδελφο του

γνωστού μας πρωτοπόρου Νιέπς. Στην αρχή δεν έτυχε της ανάλογης υποδοχής από τους φωτογράφους, γιατί ήταν εύθραυστο και βαρύ υλικό. Για τη συγκράτηση της

ευαίσθητης στο φως επίστρωσης, είχε χρησιμοποιήσει λεύκωμα αυγού. Την ίδια χρονιά τελειοποιείται η μέθοδος της καλοτυπίας.



Το πρώτο φιλμ είναι το αμερικάνικο φιλμ Ίστμαν και το 1888 αυτή έχουμε την πρώτη Kodak με ρολό φιλμ. Η πρώτη, προσιτή στον κόσμο φωτογραφική μηχανή

του 1888, που παρουσίασε ο Γεώργιος Ίστμαν, συμπίπτει με τη χρονιά που κυκλοφορεί το πρώτο τεύχος του περιοδικού National Geographic, που έχει δημοσιεύσει

από τότε μερικά από τα σημαντικότερα φωτογραφικά ρεπορτάζ. Η αναστάτωση και ο πυρετός της φωτογραφίας ανέβηκε κατακόρυφα. Το σελιλόιντ είναι ίσως ο

μεγαλύτερος σταθμός στην ιστορία της φωτογραφίας.
ΤΟ 1889 Κυκλοφορεί ο πρώτος αναστιγματικός φακός από το εργοστάσιο Zeiss . Καθώς και το πρώτο φιλμ που μπορεί να φορτιστεί στη φωτογραφική μηχανή, ακόμη και

σε φως ημέρας. Το,1895 στο Παρίσι έγινε η πρώτη κινηματογραφική προβολή, ενώ το 1896
το πρώτη φορά γκαλερί τέχνης παρουσιάσε φωτογραφίες .







Ο Αύγουστος Λουμιέρ πρωτοπόρησε με την πρώτη έγχρωμη φωτογραφία το 1904. Οι πρώτες δοκιμές για τον ομιλούντα κινηματογράφο, έγιναν το 1911. Στις2 Απριλίου

του 1916 Ιδρύεται ο ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΤΩΝ ΕΝ ΕΛΛΑΔΙ ΦΩΤΟΓΡΑΦΩΝ η σημερινή Ένωση Καλλιτεχνών Φωτογράφων Αθηνάς (Ε.Κ.Φ.Α.) . Η πρώτη Leica κυκλοφόρησε το 1925 στη

Γερμανία και είναι η μηχανή που με την ποιότητά της και το μικρό της μέγεθος έδωσε στο φωτογράφο τη μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων και σιγουριά μέχρι σήμερα.

Επίσης και η Ermanox κυκλοφόρησε μια αξιόλογη μηχανή, για το πολύ φωτεινό της φακό. Τη δεκαετια του 40,η φωτογραφία μπήκε στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης στη

Νέα Υόρκη και Κυκλοφόρησε το έγχρωμο φωτογραφικό χαρτί AgfaColour για εκτύπωση έγχρωμων φωτογραφιών.

-----> ψηφιακη φωτογραφία


Η ψηφιακή φωτογραφία αποτελεί ίσως την τελευταία σημαντική εξέλιξη σε ότι αφορά την τεχνική της φωτογραφίας. Σε αυτές αντί για το κοινό "χημικό" φιλμ

χρησιμοποιούνται φωτοευαίσθητοι αισθητήρες. Το μέρος της φωτογραφικής μηχανής που βοηθά την εστίαση της εικόνας είναι το ίδιο. Βέβαια συνοδεύεται πια από

πολλά βοηθητικά της χρήσης ηλεκτρονικά μέσα.


Τα μέσα αναπαραγωγής της εικόνας είναι οι ίδιες οι φωτογραφικές μηχανές, οι οθόνες των ηλεκτρονικών υπολογιστών αλλά και μυριάδες μέσα ψηφιακής απεικόνισης.

Για κάθε ένα από αυτά χρειάζεται η προσαρμογή της μορφής καταγραφής στις απαιτήσεις του συστήματος.

Η πρώτη εμπορική ψηφιακή φωτογραφική μηχανή παρουσιάστηκε το 1990. Σήμερα οι ψηφιακές μηχανές αποτελούν ευρύτατα διαδεδομένα καταναλωτικά προϊόντα, ενώ

συνεχίζουν να εξελίσονται ενσωματώνοντας επιπλέον δυνατότητες, όπως βιντεοσκόπηση, μέ ή χωρίς καταγραφή ήχου.

Για τις ψηφιακές φωτογραφίες είναι δυνατή η επεξεργασία τους με ψηφιακά μέσα. Είναι δυνατόν να υπάρχει επεξεργασία είτε μέσα στην φωτογραφική μηχανή

είτε σε ηλεκτρονικό υπολογιστή. Για τον σκοπό αυτό έχει αναπτυχθεί μία μεγάλη σειρά από προγράμματα